در مقايسه مي توان چنين گفت: 

در حالت كلي و با مراعات مراحل رسيدن عسل چندان تفاوتي با هم ندارند چرا كه زنبور بعد از برداشت شربت ، قند هاي آن را در دهان خود با افزودن آنزيمهاي اختصاصي تجزيه مي كند و آن را نيز همانند شهد گياهان به همان اندازه تغليظ مي كند ؛ تنها تفاوت آنها در ميزان املاح و ويتامينهاي است كه از گياهان به عسل افزوده ميشود كه در اين خصوص دو موضوع قابل توجه است :

مقدار ويتامين ها و مواد معدني و اسيد هاي امينه ( پروتئين ) و ..  كه در عسل شهد بيشتر از عسل مخلوط شهد با شربت است نياز به توضيح دارد كه اولا ميزان آن بسيار ناچيز بوده  و ثانيا ما هيچگاه عسل را به عنوان ماده غذايي تامين كننده اين مواد مصرف نمي كنيم چرا كه مقدار آن جواب گوي حتي درصد جزء آن را نمي دهد و اصولا چنين موادي از طريق مصرف غذاهاي روزانه تأمين ميشود .
در تهيه شربت مي توان انواع ويتامين ها ، مواد معدني و حتي اسيد هاي آمينه را به به شربت افزود كه با اين روش تمامي كمبود هاي غذايي شربت در مقايسه با شهد بر طرف شده در مواردي حتي ميتوان عسلي مغذي تر و با كيفيت تر و كاملا به دلخواه هم از لحاظ مواد غذايي ، دارويي ، رنگ ، طعم توليد نمود .

 

خلاصه مطلب را مي توان چنين گفت كه ارزش عسل بيشتر در موادي است كه توسط زنبور عسل به آن افزوده ميشود .