اين مرحله از زماني شروع ميشود كه زنبور قادر به پرواز شده و با مرگش خاتمه مي يابد.زنبورها از روز22به كارهاي داخل كندو خاتمه داده و مشغول كارهاي خارج از كندو ميشوند.كارگران به محض اينكه قادر به پرواز شدند به چهار دسته نامساوي تقسيم مي شوند.

دسته اول:به جمع اوري صمغ درختان پرداخته كه پس از حمل به كندو و مخلوط كردنشان ماده اي به نام  بره موم به وجود مي اورند.بره موم مثل الكل خاصيت ميكروب كشي و ضد عفوني دارد.

زنبورها با ان جدار داخلي سلولها را خوب ضد عفوني مي كنند تا نوزادان در محيطي الوده تولد نيافته و مريض  و تلف نشوند،از بره موم براي مسدود كردن سوراخها ودرزهاي جار كندو كه قطرشان از 4ميليمتر كمتر باشد و همچنين براي كوچك كردن سوراخ پرواز زنبورها استفاده ميكنند.

دسته دوم:اب مورد نياز جمعيت را از خارج كندو حمل تا به زنبورهاي جواني كه در داخل كندو مشغول بوده و هنوز قادر به پرواز نيستند اب برسانند.

دسته سوم:گرده گل را به دو پاي عقب خود ودر محلي كه به ان سبد گرده مي نامند به كمك بزاق دهان چسبانيده با خود به كندو مي اورند.و ان را در داخل سلولها ذخيره ولي بر خلاف عسل هرگز سرش را نمي پوشانند داخل سلولها ذخيره كرده و انقدر با سر فشارشان مي دهند كه همه هوا را از خلل و فرج ان خارج كنند و پس از اين كه دو سوم شلول با گرده پر شد رويش را با قشر نازكي از عسل مي پوشانند و اگر جهت ذخيره باشد روي ان را مي پوشانند.

دسته چهارم:كه تعدادشان خيلي بيشتر از جمع ساير دسته هاست بر روي گلها نشسته و شهد انها را ميمكند و پس از انكه به اندازه كافي شهد در عسلدانشان جمع كردند به كندو برگشته و ان را در داخل سلولها به همان حالت نارس مي گذارند.در شب كه تاريكي مانع از خروج انها از كندو مي شود همه كارگران چه پير و چه جوان با هم شهد را از داخل سلولها مكيده مقداري از اب تبخير و ان را غليظ مي كنند و پس از انكه تبديل به عسل رسيده شد ان را در سلولهايشان ذخيره و روي ان را با ورق نازكي از موم مي پوشانند.فعاليت چهار دسته در بالا ان طور نيست كه منحصرا كاري را انجام دهند بلكه بستگي به احتياجات كندو است هر جا احتياج به كار بيشتري باشد تعداد بيشتري زنبور كارگر در ان متمركز مي شوند.