زنبورهای عسل پیر و سالخورده برای شناخت مسیرشان به کندوی جدید با مشکل مواجه می‌شوند، چرا که رفتارهای مربوط به یادگیری همراه با سالخوردگی تغییرناپذیر و ثابت می‌شوند. پس انسان تنها موجودی نیست که دچار کم‌حافظگی ناشی از پیری می‌شود.مطالعات انجام شده توسط دانشمندان در دانشگاه ایالت آریزونا و دانشگاه نروژی Life Sciences نشان می‌دهد که چگونه پیری بر قدرت زنبورهای عسل در یافتن راه خانه‌شان تاثیر می‌گذارد.از آنجا که اساسا زنبورهای عسل هدایتگران (ناوبران) بسیار قابلی بوده و قادرند مسیر خانه‌شان را از میان گلزارهای بسیار دورتر از خانه بپیمایند، مطالعات نشان می‌دهد که پیری و سالخوردگی باعث اختلال در فراموش کردن لانه قبلی حتی پس از جاگیری کولونی در خانه جدید می‌شود.پروفسور گرو آمدام یکی از شرکت‌کنندگان در این تحقیق می‌گوید: با استفاده از تجارب قبلی می‌دانیم که زنبورهای عسل پیر نسبت به جوانترها توانایی کمتری در یادگیری دارند. اکنون می‌خواهیم با انجام آزمایش‌هایی بدانیم آیا پیری تاثیری بر رفتارهای یادگیرانه زنبور عسل که نقش اساسی در بقای زنبور در حیات وحش دارد، می‌گذارد یا خیر؟زنبور عسل پس از 3 یا 4 روز پرواز جستجوگر بسیار ماهر و کارآموزی است. زنبورهای عسل بالغ پس از 5 تا 11 روز پرواز، بخوبی مسیر رفت و برگشت به لانه را ناوبری می‌کنند. این در حالی است که این زمان برای زنبورهای عسل پیر بیش از 2 هفته به طول می‌انجامد.جهت دانستن این موضوع که چگونه زنبورهای عسل خودشان را با مکان جدید و لانه‌ای تغییر یافته انطباق می‌دهند، محققان زنبورها را به کندوی جدیدی هدایت کرده و کندوی قبلی را مسدود کردند.چندین روز به کولونی فرصت داده شد تا مکان جدید را به خاطر سپرده و حافظه‌شان را از اطلاعات مربوط به کندوی مسدود شده‌ قبلی پاک کنند.سپس لانه جدید توسط محققان خراب شد و زنبورها مجبور شدند از بین 3 گزینه، یکی را به عنوان لانه جدید انتخاب کنند. یکی از این گزینه‌ها کندوی مسدود شده، یعنی همان مکان اول زنبورها بود.زنبورهای مسن با نشانه‌هایی از پیری علی‌رغم این که به آنها آموخته شده بود که کندوی اول جای مناسبی برای زندگی نیست، تمایل به لانه‌ قبلی‌شان داشتند.اگرچه بسیاری از زنبورهای عسل پیر در رفتارهای یادگیرانه ناموفق هستند؛ اما این مطالعات نشان داد که هنوز بعضی آنها این اعمال را بسیار موفق انجام می‌دهند.