زنبور عسل نر از نظر جثه بزرگتر و فربه تر از كارگر و ملكه مي باشد و طبيعتا فاقد نيش مي باشد و به علت اينكه نرها مواد دغذايي خود را از كارگران يا از سلولهاي ذخيره شده عسل در داخل كندو تامين مي كنند،داراي خرطوم كوتاهتري نسبت به كارگرها مي باشند.نرها مواد غذايي را از گلها جمع اوري نمي كنند.نر ها در داخل كندو هيچ گونه مسئوليتي ندارند و بعد از خارج شدن از سلول بيشتر اوقات خود را روي قاب و در كنار ناحيه پرورش نوزاد ها گذرانده و تنها كار انها جفتگيري با ملكه در خارج از كندو است.نرها در اوايل عمرشان توسط كارگران تغذيه شده و سپس خود از عسل تغذيه مي كنند.يك كلني متوسط در مناطق معتدل،از اواسط بهار با توجه به شرايط محيطي شروع به پرورش نر ميكنند. تعداد نرها در يك كندو به اندازه،نژاد و شرايط عمومي كندو بستگي دارد.از اواسط تابستان به دليل كمبود شهد ديگر زنبور نر پرورش داده نشده و از تغذيه نرها جلوگيري ميشود و در اثر گرسنگي نرها از بين مي روند كه به اصطلاح نركشي شروع ميشود.